भारती न्याैपाने जिजीविषा गाेठभित्र मडारिएकाे छ कैदी भई, साेधिरहन्छ अाशा बाेकेर काेपिला हरेक पटककाे रगताम्य पीडामा समय ! तिमी किन निरुत्तर छौ ? छाउगाेठमा ऐँठन भएर नब्युँझिएकाे माैन देह कति सजिलै पुग्छ घाटमा तत्क्षण, र रुमल्लिन्छ अाँसु वरिपरि धुवाँ बनी तर पनि निष्ठुर समय किन निरुत्तर छ ? दुखिरहँदाे हाेला रजस्वला बाेकेर हिँडेकाे मन, सम्झेर…
