साहित्य

जन्मभूमि

मेरी जन्मभूमि सुन्दरताकी खानी हरियालीकी धनी मेरो मनमा सधैँ गर्न खोज्छिन् मनोमानी! हिउँदमा,हिउँले टलक्क टल्किन्छिन् बसन्तमागुराँसको लालीले मसक्क मस्किन्छिन्। कोइलीका गीतले आफै लठ्ठ हुन्छिन् काफल पाक्यो भन्दैमलाई मख्ख पार्छिन् सारा

तिमी, म अनि हाम्रो समाज

जन्मिदा उस्तै थियौं हामी!सबै कुराबाट अनविज्ञ हाम्रो शारीरिक बनावट भिन्न भैदियोअनि उस्तै जन्मिएका हामी मानव भएर पनि फरक जीवन बाच्यौं।तिमी छोरा भयौ म छोरीजसका आधारमा हाम्रो स्वतन्त्रताको दायरा छुट्याइयो। समाजका

काठमाडौं उपत्यकामा एकैदिन थपिए ८ सय ५९ कोरोना संक्रमित

काठमाडौं, २ असोज – काठमाडौं उपत्यकामा पछिल्लो २४ घण्टामा ८ सय ५९ जना कोरोना संक्रमित थपिएका छन्। काठमाडौंमा ६ सय ९८, ललितपुरमा ७९ र भक्तपुरमा ८२ जनालाई कोरोना संक्रमण पुष्टि

पछिल्लो २४ घण्टामा १ हजार ३९ जना कोरोना संक्रमित थपिए

काठमाडौं, २८ भदौ – पछिल्लो २४ घण्टामा देशभर गरिएको परीक्षणमा १ हजार ३९ जना कोरोना संक्रमित थपिएका छन्। यससँगै देशभर हालसम्म संक्रमित हुनेको संख्या ५४ हजार एक सय ५९ पुगेको

दिनको शुरुवात प्रेरक भनाइसँगै: अठोट गर्नुहोस्, सफलता अवश्य मिल्ने छ

स्वस्थ्य सबैभन्दा ठूलो उपहार हो, सन्तोष सबैभन्दा ठूलो धन हो, वफदारी सबैभन्दा ठूलो सम्बन्ध हो।–गौतमबुद्ध तिम्रो खुशीमा त्यही व्यक्तिहरू सामेल हुन्छन्, जसलाई तिमी चाहन्छौँ । तर, तिम्रो दु:खमा त्यही व्यक्तिहरू

विश्व प्रसिद्ध उत्प्रेरक भनाइ, जसले ल्याउन सक्छ तपाईको जीवनमा परिवर्तन

काम (वासना), क्रोध र लोभ। यी तीन नर्कको ढोका हो।–सन्त कवीर महान कार्य गर्ने एउटै तरिका हो, तिमी जे गर्दैछौ प्रेमपूर्वक गर । यदि अहिलेसम्म त्यस्तो काम मिलेको छैन भने,

स्वप्निल दृश्य!

मानव मस्तिष्क पनि बडा अचम्मको छअसम्भव र अपत्यारिला दृश्यहरुखोजी–खोजी ल्याएर तमासा देखाउँछसत्यमा आधारित तथ्यपरक घटनाझैप्रशस्त शंका गर्ने ठाउँहरु बनाउँछ। अतीतको छोडिसकेको र भुलिसकेकोएउटा दृश्य जवरजस्ती प्रदर्शित हुन्छअङ्ग–प्रत्यङ्ग सुम्सुम्याउँदै चलाइ दिएपछिमनभरि

राष्ट्रकवि माधवप्रसाद घिमिरे: हामी बाँचेका युगका ओजस्वी तारा

नेपाली हामी रहुला कहाँ नेपालै नरहेउचाइ हाम्रो चुलिन्छ कहाँ हिमालै नरहे। राष्ट्रियताका पक्षधर राष्ट्रकवि माधवप्रसाद घिमिरेले लेखेको कविताका यी शब्दहरूबाट राष्ट्रियताप्रतिको अगाध प्रेमको भाव झल्काउछ। ११ कक्षाको नेपाली विषय पठनपाठनमा

चियर गर्ल र जुलुसका अनुहारहरू

रङ्गशालाको माथिल्लो प्यारापिटमा उभिएरहेरिरहेछु क्रिकेट म्याच रसोचिरहेछु यो अल्पविकसित देशमाकहाँबाट भित्रिए यी चियर गर्लहरू?कहाँ छ यिनको आदिवासी भूगोल?हैरान छु यिनका हर्कतहरूसँग! पिचसम्म पुग्ने स्वीकृति छैन यिनलाई,अलिकति ठाउँ दिइएको छहातगोडा चलाउनका

बिलखबन्द !

देश के हो? माटो हो? कि मान्छे? यो देशको न माटो खुशी छ, न मान्छे! माटो बगिरहेको छ जताततै।पूर्वदेखि पश्चिम सम्म तराईदेखि पहाड सम्म! मान्छे त मरिरेका छन्।यतै–त्यतै जताततै यसरी